هنگام رانندگی در اتوبان گاهی شدنی است گواه تصادفات زنجیرهای باشیم. این تصادفات شدنی است به انگیزه ها مختلفی رخ داده باشد ولی یکی از انگیزه ها بنیادی آن نابودی پاس سوایی پسندیده از خودرو جلو است. .
به گفته از خودروکار یکی از دستاندرکاران بنیادی تصادفات پی به جلو خودروها یا در گاه حادتر تصادفات زنجیرهای ، نابودی پاس سوایی طولی پسندیده با خودروهای جلویی است. یکی از بنیادی که در نسک آموزش راهنمایی رانندگی بر آن پافشاری شده است ولی عملا شاید کسی آن را پاس نکند و به دست فراموشی سپرده شده باشد.
معیارهای مختلفی برای اندازهگیری سوایی از خودرو جلویی وجود دارد ولی دو شماره از رایجترین آنها در برگیرنده روش "یک درازا اتومبیل" و "2 دمک زمان" است.
*یک درازا اتومبیل
به طور کار شده و در چگونگی فریادرس جوی به ازای هر 15 کیلومتر بر سایه ما باید به اندازه کمی بیش از درازا یک خودرو "حدود 6 متر" با خودرو جلویی سوایی داشته باشیم. چم هنگامی که با شتاب 45 کیلومتر بر سایه در حال جنبش هستیم باید نزدیک به 18 گَز (یا سه درازا اتومبیل) با خودرو جلویی سوایی داشته باشیم.
مطالعه کنید: گوگل پلی سرویس ولی در چگونگی ناساز جوی این شماره ها و ارقام دگرگونی میکنند. برای نمونه در شرایطی که در هوای بارانی یا بر روی شن و ماسه جنبش میکنیم به ازای هر 15 کیلومتر باید به اندازه دو درازا خودرو با خودرو جلویی سوایی داشته باشیم. چم این شمار دو برابر میشود. در هوای برفی نیز این شماره نسبت به چگونگی نخست 3 برابر و در یخ بندان نسبت 6 برابر میشود.
*دو دمک زمان
این روش نسبت به روش پیش شدنی تر است. در این روش شما یک نشانه را رو به روی راه خود اندازه میگیرید. هنگامی که خودرو جلویی از آن گذر کرد آغاز به شمارش کنید.
اگر شما پس از دو دمک به آن نشانه رسیدید چم سوایی مناسبی از خودرو جلویی دارید. همانا باید نگهبان باشید که نشانه یاد ها شما را از رانندگی پرت نکند.
پاس سوایی طولی به تندی بر روی نابودی آشکار حوادث تاثیر دارد در دستاورد باید آن را پرتلاش گرفت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر